Sporten is vermoeiend

Vandaag had elke klas van de tweede leefgroep en de derde leefgroep sportdag in Puyenbroeck.
Dat was vermoeiend. Zo vermoeiend dat we hier nu niet veel uitleg gaan bijschrijven.

U zal zich tevreden moeten stellen met foto's.

Als eerste spel kregen we een grote funbal om leuke dingen mee te doen. Zoals processierupsje spelen.

Ondertussen speelde een ander groepje een ganzenbordspel met fitnessoefeningen.

De oudere kinderen mochten boogschieten. Er zijn geen bewijzen meer van, maar een zekere Lander was de beste. Wat anderen ook mogen beweren.

Na de groep van Pascale, mocht ook onze groep het fitnessspel spelen, maar niet voordat we een rondje met hindernissen hadden gelopen.

In de namiddag was er kinderdans. Iedereen mocht vrij ronddansen tot de muziek stopte. Dan moesten we een gekke bek trekken, een fotograaf spelen, een krokodil worden, enzovoort...
















Het was een fijne dag, maar we zijn allemaal moe.
Punt.
Slaapwel.

Gehocus en gepocus

Hoe graag wilden wij niet een filmpje van onze goochelshow op onze blog zetten!

Hoe blij waren wij niet toen wij hoorden dat de mama van Cécile alles had opgenomen!

Hoe gelukkig waren wij niet toen wij het filmpje in handen kregen!

Hoe tevreden zouden wij niet zijn geweest mocht er in onze klas een meester zijn die ook écht iets van internet kent...

Verscheidene pogingen zijn ondernomen:

- downloaden van op Youtube

- link naar Youtube op blog zetten

- rechtstreeks bestand van Youtube op blog zetten

- origineel bestand uploaden

- origineel bestand verkleinen en uploaden

- origineel bestand iets minder verkleinen en uploaden

- uit frustratie een reep chocolade uit de ijskast halen en opeten

- per ongeluk het verkeerde bestand verwijderen

- een beetje wenen

- origineel bestand opnieuw verkleinen op de juiste manier

- ontdekken dat het té verkleinde bestand nu nog méér verkleind is

- uit frustratie hard tegen de muur schoppen

- voet verzorgen

- een beetje wenen

- origineel bestand (het échte originele bestand) opnieuw verkleinen (deze keer niet te veel)

- uploaden

- testen

- feestje vieren

 

Wij zijn tevreden.

Oh ja: de kinderen hebben een goochelboekje geschreven. Je kan het gaan inkijken in de gang, maar shhht... 

De trucs doorvertellen is strafbaar.

Wij zijn Kenners geworden!

Voetbal schijnt een sport te zijn. Om dat ook aan ons te bewijzen, nam Ben ons gisteren mee naar een match van KAA Gent. Iedereen die dat wilde, mocht meegaan.
 




Dus om eens goed te begrijpen wat dat nu precies is, dat voetballen, gingen we met een grote Boomgaard-groep naar de Ghelamco Arena. Met de fiets, want ook dat schijnt sporten te zijn.





Voetbal blijkt ook iets te maken te hebben met indianen, al was het ons niet meteen duidelijk wat.

Blijkbaar is het jarenlange traditie om in het stadion eerst een viertal stoeltjes uit te proberen, alvorens op je eigen stoel te gaan zitten. Waarschijnlijk is dat belangrijk om kennis te maken met het stadion, dus deden we dat maar. Na een tiental minuten van gezellig gaan zitten om dan terug verder te zoeken, kozen we er het juiste plekje uit.

We waren klaar voor de match!

Heel vreemd, zo'n voetbalmatch.

Een tiental mannen in blauw-witte truitjes loopt samen met een tiental mannen met gele truitjes een bal achterna. Elk team heeft ook iemand mee die waarschijnlijk een beetje gepest wordt: die mag niet meelopen en moet extra lelijke kleren aandoen. Die blijft dan alleen aan de goal achter, maar moet toch blijven opletten - Patience spelen of Facebook checken is volledig uit den boze!

Maar die meneer mag de bal wel met zijn handen aanraken, en dat mag de rest dan weer niet.

                                                          

         

Er liep ook een man in een rood truitje rond, maar die kreeg nooit de bal. We weten dus ook niet goed voor welk team hij speelde. Hij mocht alleen maar af en toe eens op zijn fluitje blazen, maar dat leek hij zo erg niet te vinden.

Tot vier keer werd er gescoord. Door de mannen in blauw-wit, en het zag ernaar uit dat we dat wel tof vonden, want er werd elke keer flink geroepen. Jammer dat we nu niet hebben gezien wat er zou gebeuren mocht het andere team scoren. Volgende keer beter.
Ben probeerde ons wijs te maken dat Gent gewonnen had van Lierse, maar sommige kinderen wisten wel beter. Volgens hen was het Gent tegen Syrië. Ons maak je niets wijs, Ben.


Als volleerde voetbalsupporters én sportkenners keerden we na de match voldaan terug naar huis.

Peren en tomaten

Af en toe schoppen wij onze tweedejaars eens uit de klas en verwelkomen we de kinderen van het vierde leerjaar, die dan samen met de jongsten uit onze klas lezen, rekenen, knutselen,... Vanalles eigenlijk.
Nu waren we het niet zo eens over de benaming van dat gedoe. Eigenlijk heet het peer-tutoring en is de jongste de peer, en de oudste de tutor. Maar soms noemen wij de peer de tutee en dat is verwarrend. Vanaf nu dus peren en tomaten, dat is veel duidelijker.

Eergisteren was het opnieuw van dat en kwamen de tomaten lezen met de peren. Als de peren een aantal bladzijden hadden gelezen, moesten ze het verhaal aan hun tomaat vertellen, waarna zowel peer als tomaat het verhaal probeerde te veranderen door er andere personages er in te stoppen, andere dingen te laten gebeuren, enzovoort.
Er kwamen veel grappige verhaaltjes uit, die we allemaal aan elkaar hebben voorgelezen. 

 

Zo werd bijvoorbeeld een verhaal verzonnen over een zekere juf, die veel te dik is en door haar stoel zakt. Of een verhaal over een dinosauriër die onder water zit en zich laat opvissen door een krokodil. Of iets over een jongen die last had van jeuk. Niet in zijn haar, maar aan zijn kont. Toen zijn mama naar luizen zocht, bleek hij last te hebben van katten. 
Dat soort verhalen.








Jammer genoeg waren we zó druk bezig met onze verhalen, dat we vergaten foto's te trekken. En we wilden zo graag een blogbericht...
Geen probleem. Toen we alle verhaaltjes aan elkaar hadden verteld, hadden we nog even tijd om voor de foto te doen alsof we weer aan het werken waren.

Let maar niet op de kinderen van het tweede, die niet goed begrepen wat we nu aan het doen waren.







En let u vooral niet op het soms overdreven aandachtig luisteren in de kring. 

 

Wij zijn wél goede acteurs!

Eenzame sokken

 



Om toch nog eens een blogbericht te maken op het gepaste moment: vandaag zijn we in de namiddag naar het lokaal dienstencentrum De Regenboog gegaan met een hele hoop eenzame sokken.




 



Die sokken hebben we dan per paar samen met de bejaarden versierd, zodat de eenzame sokken niet zo eenzaam meer zouden zijn.



 

 







 

 

Na ons harde werk kregen we een chocomelk of fruitsap, waarna we ons naar school haastten. Het is ons gelukt om net op tijd veel te laat te komen.





Het spreekt voor zich dat elke keer dat wij iets cools doen, dat er dan een cameraploeg aan te pas komt. De Kopergietery was er ook bij om alles te filmen. Vedettes dat wij zijn!

WIN!!! WIN!!! WIN!!!

Wie van de klas is hier verkleed als paashaas?

 

Geef het juiste antwoord en win 
      een reis voor twéé personen naar een bestemming van uw keuze
                                          (waarbij u elk slechts 50 procent van het totale bedrag hoeft te betalen)
 

Om gek van te worden...

Vandaag was het de laatste dag in-te-gra-tie, dus kwamen de kleuters voor een laatste keer kijken hoe het er in de tweede leefgroep aan toegaat.

Op zo'n zonnige dag?
Daar doen wij niet aan mee.

Wij gaan liever op pad, op zoek naar vormen. Vierhoeken, rechthoeken, vierkanten, ruiten, cirkels... We vonden er zóveel dat we op een uur tijd de eerste straat nog niet eens uitraakten.



Wat makkelijk te vinden was, waren CIRKELS.







Eigenlijk is dat simpel. Cirkels zijn gewoon ROND.
Zo eenvoudig is dat.



Even dachten we ook een DRIEHOEK gevonden te hebben, maar als je goed kijkt, zie je dat de zijden niet allemaal recht zijn.



'Het is wel een kwart!', zei Warre.







Daar had hij zó hard gelijk in dat we meteen ook naar een half of 'de helft' zochten.
En die vónden we uiteraard ook. Zo geniaal zijn wij wel.



















DRIEHOEKEN hebben dus DRIE HOEKEN (en drie rechte zijden).







We zochten én vonden ook verschillende soorten VIERhoeken.
En we ontdekten dat die allemaal VIER HOEKEN hebben.

 

A, ja, want dát wisten we nog niet.
 
 

Het werd nog moeilijker.
RECHThoeken bleken vier RECHTE hoeken te hebben.

VierKANTEN waren dan écht niet zo eenvoudig... 
Die hebben niet zomaar vier KANTEN, want dat moeten we ZIJDEN noemen.
Om een vierkant te zijn, moet een vorm dan ook nog eens vier gelijke zijden hebben. 

 


Waarom vierkanten dan niet gewoon 'viergelijkzijden' zijn, weten wij ook niet.

Laat ons maar niet beginnen over RUITEN.

Bedenk daar dan nog eens bij dat RECHTHOEKEN ook altijd VIERHOEKEN zijn, maar VIERKANTEN zijn ook altijd RECHTHOEKEN, waardoor ze ook VIERHOEKEN zijn, terwijl een VIERKANT ook een RUIT kan zijn, maar dat niet altijd is, hoewel een RUIT ook wel altijd een VIERHOEK is en een VIERHOEK ook simpelweg een VIERHOEK kan zijn zonder daarvoor een RECHTHOEK of VIERKANT of RUIT te zijn.

Daar werden we een beetje gek van.

Volledig dolgedraaid keerden we dan maar naar school terug.