Nog meer ditjes en datjes

Op een winderige winterdag kan het wel eens gebeuren dat je de foto's op je GSM herbekijkt. Als dan blijkt dat daar een pak foto's op staan die de weg naar de blog nog niet hebben gevonden, dan ben je wel bereid hen die weg te wijzen.

Het is langs hier, fotootjes !

Hoog tijd dus om nog enkele razend interessante en razend oninteressante weetjes van de afgelopen maand te openbaren.

We beginnen met de heer Anchu, die geheel uit eigen beweging een computer maakte van papier. Het was nog niet klaar, maar Anchu ging thuis verderwerken, dus hebben we geen foto van het eindresultaat.


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 



Toen Ben ons op een ochtend kwam pesten, deed hij het licht uit toen hij terug naar de turnzaal ging. Omdat dat wel eens leuk en spannend leek (en ook omdat wij een beetje lui zijn), hielden we onze praatronde in het donker. Eigenlijk nog best gezellig...


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 


Eigenlijk is het niet zo mooi dit online te zetten, maar het is gewoonweg té grappig.
Voor iedereen die ooit in zijn buurt nog eens een uil 'oehoe' hoort roepen, gelieve dat vermaledijde beest dan terecht te wijzen. Uilen 'mauwen', zo blijkt...


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Met de golfvissen gingen we op een dag eens uitzoeken wat een meter was. Met die meter konden we in de gang dan de afstand meten van één punt naar een ander, terwijl de wereldvissen zielig en alleen in de klas werkten aan spellingsoefeningen.


Toen het eenzame gehuil vanuit de klas ondraaglijk werd, mochten de wereldvissen naar buiten komen en werden de golfvissen in de klas gedumpt. De wereldvissen onderzochten toen hoe ver 50 meter is. Beginnend van de klasdeur kwamen we uit op het podium in de turnzaal.

Heel precies is dat natuurlijk niet, want na 10 meter hebben we de meters gestapt, en dat is natuurlijk iets minder nauwkeurig dan met een meetlat.



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
Iona maakte een vrije tekst over een schat die moest gevonden worden met een schatkaart. 

 


Haar tekening was ook net echt: een schatkaart die verstopt zat in een envelopje.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 





Geen idee waarom hiervan een foto is getrokken. We oefenden onze splitsingen en toen het bij iedereen eigenlijk wel goed ging, werd het wat chaotisch. De liefdesverklaringen zijn overigens pure onzin, mocht u daar aan twijfelen.








---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 


Vorige week had Ben een leuk spelletje verzonnen voor bij het zwemmen.
Eerst moesten we in het klein bad letters opduiken.





 



Dan zwommen we daarmee de lengte van het groot bad om er op het einde woorden mee te maken. De klas die de meeste woorden kon maken, won de Nobelprijs voor de Vrede. Pascale en Valeria weten het niet, maar wij zijn gewonnen, want onze woorden telden dubbel.


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Om af te sluiten: een foto van een vreemde kale man.

Gewoon, zomaar.

Intewatte?

De tweede, derde en vierde leefgroep heeft zo'n vast moment waarop de oudere kinderen de jongere wat helpen met teksten schrijven, projecten uitwerken, rekenen, enzovoort.
Zoiets heet Peer-Tutoring, maar spreken de kinderen uit als 'peer'. Het stuk fruit, dus. Lekker gemakkelijk.

Voor kleuters maken we het op De Boomgaard liever wat moeilijker. De oudste kleuters mogen af en toe eens op bezoek gaan bij de tweede leefgroep, en zoiets noemen we dan Integratie.
In-te-gra-tie.
Wees maar eens zorgeloos kleuter als je zoiets moet proberen uit te spreken.


Gelukkig maken die kleuters zich daar niet al te druk over.

Vandaag waren ze bij ons in de klas, om eens te zien wat we in de tweede leefgroep zoal doen. 
"Rekenen, schrijven, lezen, toetsen maken en kloklezen", zo blijkt.
Goed. Dat zullen we dan maar één voor één overlopen. 

Vandaag: schrijven.