Zin van de week: Tuur is zeven

Hoera!

Eén van mijn 17 meest favoriete personen op de wereld is jarig vandaag!

Omdat zijn verjaardag midden in de vakantie valt krijgt onze heer Tuur een blogberichtje in plaats van een 'proficiat' op school.









Een gelukkige verjaardag, Tuur!
7 jaar vandaag. You're one of the big boys now.

Kerstvreugde

Hoe vieren wij kerst?

We beginnen natuurlijk met de cadeautjes. Die moeten onder de boom. Bij gebrek aan een mooie boom, maken we er dan zelf maar eentje. 
Gelukkig dronken we eerst Kidibul en zat er zwarte, groene en bruine schmink bij de flessen.

 














Het plan was kerst te vieren met een muzikaal pak, maar Lander was het vergeten maken. Dan moest het maar anders.


We verzonnen zelf een spel.
 
Er werd op muziek een knuffel rondgegeven. Als de muziek stopte, moest het kind die de knuffel in handen had zijn eigen cadeautje bovenhalen en met de dobbelstenen gooien. Hij telde hoeveel hij had gegooid, en dan moest hij dat aantal in de kring tellen. Het kind waar hij dan stopte, kreeg zijn cadeautje.

 












Er waren heel veel leuke en mooie cadeautjes. Sommige waren zelfs heel tof verpakt.

 



Lowie haalde de verpakking van zijn cadeautje en vond er nóg een verpakking!









 En daaronder nóg één...

en nóg één...












Het bleef maar duren...

Toen alle cadeautjes waren geopend, was het tijd om te gaan eten.
Na de speeltijd maakten we onze kring gezellig en keken we allemaal samen naar Dolfje Weerwolfje, een heel spannende en een beetje griezelige film.
Tuur had voor lekkere cupcakes en popcorn gezorgd, Martha voor zoute koekjes.

 
 Het was súpergezellig!

De slechtste schrijver van de klas

Elke maandag komt een tekst van één van de kinderen op bord. Die bespreken en verbeteren we dan om zo nieuwe spellingsregels te leren.
Omdat het de laatste schoolweek van het jaar 2013 is, hebben we eergisteren geen nieuwe regel geleerd, maar hebben we de vorige regels herhaald.

Daarvoor bespraken we deze keer een tekst van Lander, die nog veel te leren heeft. In de tekst stonden maar liefst 24 foutjes.

De kinderen waren dan ook meer dan enthousiast om te verbeteren. 

Mysterie, mysterie...

Wa ies dees???

Waarom doen die kinderen allemaal zo raar op deze foto's? 

 Er is iets aan het broeien daar in de tweede leefgroep...

Nog méér teksten !

Vandaag werden enkele teksten voorgesteld.

Anchu schreef een leuke tekst over twee mannen die dezelfde kip wilden kopen. Daar was een heel grappige tekening bij. Anchu las de tekst voor en had daar niet veel hulp bij nodig !!!

Ook Annabelle stelde een tekst voor. Die tekst had ze helemaal alleen geschreven én nu ook helemaal alleen voorgelezen ! Knap !

Helena schreef een heel lange tekst van wel twee bladzijden lang. We hoorden dat er in haar tekst een verteller is die maar weinig vertelt. Het meeste wordt verteld door de personages, de mensen waarover het verhaal gaat. Wat zij zeggen, staat ook zo in de tekst.

 







De laatste tekst was van Simon. Die schreef een heel grappige fantasietekst over dieren met wapens.






Waarom ze bijna allemaal zo triestig kijken op de foto's ?
Het zou kunnen te maken hebben met het feit dat de als camera dienstdoende GSM niet goed werkte en de modellen te lang moesten blijven stilstaan.
Of het zou kunnen dat ze allemaal aan het oefenen waren voor de foto op de achterflap van hun eerste boek.

Dat zal u zelf wel uitmaken.

De Zin van een leerkracht

Pfft.

Ze hebben weer eens gerekend, die kinderen van de wereldvissen.
Ze hebben weer eens gewerkt in hun rekenboek.

Hét uitgelezen moment om tussendoor die vervelende cijferspiegelingen af te leren, dacht Lander. Neen, dus.


Een hele les zoeken, azen, hopen. Hopen op een spiegeling. En elke keer opnieuw waren alle cijfers netjes en juist geschreven. Een leerkracht zou er zich nog overbodig door gaan voelen.
Helena, die meestal een zeer lonend slachtoffer is voor de verbeterwoede van Lander, maakte twee bladzijden vol rekenoefeningen zonder ook maar één gespiegeld cijfer.
Om gek van te worden.

 






Gelukkig voelde het kiene kind de pijn van Lander, want op de derde bladzijde schreef ze speciaal voor hem een omgekeerde '3'.


Blij als een kind kon Lander 's middags terug huiswaarts keren.

Het nieuwe project

Ons nieuwe project gaat over Europa.

Annabelle had een tijd geleden een paar vlaggen meegenomen naar de klas. Vandaag had ze een boekje mee over mini-Europa. Daarin stonden foto's van de belangrijkste gebouwen van Europa. Daardoor zijn we een project begonnen over de verschillende Europese landen.

Martha, Nuri, Helena en Simon hebben maandag samen met Lander afgesproken hoe we het project gaan maken. Ze maakten een voorbeeldblad met daarop plaats voor de naam van het land, de vlag, het aantal mensen die in het land wonen, de taal die ze daar spreken, de munten die ze gebruiken, de plaats in Europa waar het land ligt en de belangrijkste gebouwen.










Vandaag begonnen we eraan !

Nomnom, lekker lekker, nomnom... ti' goe!

Dunne slangen en andere feestende dieren

Vandaag hebben de golfvissen, onze jongsten, de nieuwe bordzin ingeoefend: 'de slang was te dun'. We gooiden de woorden door elkaar en probeerden zo nieuwe zinnen te maken, ook met de woorden uit de vorige zinnen.

Bij sommigen ging dat goed, bij anderen héél goed.
Cécile verdient een speciale vermelding, aangezien ze enorm goed heeft gelezen en zeer ijverig meewerkte. Dat terwijl ze het doorgaans wat moeilijk heeft met sommige woorden.

Alle eer aan Cécile!

Nieuwe tradities

We proberen een nieuwe traditie te installeren.
Al drie dagen op rij breekt er een nieuw (vol) flesje fruitsap.

We maakten er met de klas een kort gedichtje over:

Onze klas

ligt vol met glas.

Elke dag een verse plas.

Enfin, ja...

Beestige vissen

Niet dat het iets speciaals is, hoor...
Niet dat het het vermelden waard is, hoor...
Niet dat u het op zes- of zevenjarige leeftijd niet ook al durfde, hoor...

Maar vandaag sprongen de kinderen bijna allemaal van de hoogste springplank in het water.
Van drie meter hoogte.

Och ja...

Daar kan Tom Waes nog iets van leren.