Ze hebben weer eens gerekend, die kinderen van de wereldvissen.
Ze hebben weer eens gewerkt in hun rekenboek.
Hét uitgelezen moment om tussendoor die vervelende cijferspiegelingen af te leren, dacht Lander. Neen, dus.
Een hele les zoeken, azen, hopen. Hopen op een spiegeling. En elke keer opnieuw waren alle cijfers netjes en juist geschreven. Een leerkracht zou er zich nog overbodig door gaan voelen.Helena, die meestal een zeer lonend slachtoffer is voor de verbeterwoede van Lander, maakte twee bladzijden vol rekenoefeningen zonder ook maar één gespiegeld cijfer.
Om gek van te worden.
Gelukkig voelde het kiene kind de pijn van Lander, want op de derde bladzijde schreef ze speciaal voor hem een omgekeerde '3'.
Blij als een kind kon Lander 's middags terug huiswaarts keren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten