De ergste dag van ons leven

En wij maar denken dat die laatste week léuk ging zijn...
We beleefden vandaag de ergste dag van ons leven!

Zonder dat we daarom vroegen werden we 's morgens vroeg met de bus naar Gentbrugge gebracht, moesten we onze beschermende schoenen uitdoen en werden we verplicht blootsvoets een tocht te maken over aarde en stenen, door water en modder, over gras en netels. Verschrikkelijk!

 

 































Daarna werden we naar het appartement van Lander gebracht, waar we gedwongen werden gezelschapsspelletjes te spelen, naar een kortfilm te kijken én spaghetti met hesp en kaas te eten! Om van te gruwen!

Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, moesten we dan ook nog eens gaan zwemmen in Rozebroeken. Angstaanjagend snelle glijbanen, gevaarlijke golven, een moordende drukte...
Daar hadden wij nu echt geen zin meer in, zeg!

 

Samengevat: het was een VRESELIJKE dag!

Dat nóóit meer!

Iets met voetbal

Het schijnt dat de Rode Duivels in het WK spelen.

Het schijnt dat Eden Hazard meedoet.


Enfin, 't is maar van horen zeggen, hé.

Uitreiking 54ste jaarlijkse IVOOF-award

Naar jaarlijkse gewoonte hielden we vorige week vrijdag onze Internationale Val Op Op de Foto Wedstrijd. De IVOOF-award wordt uitgereikt aan wie het meest opvalt op een foto. We kwamen in de Blaarmeersen weer topatleten tegen die elk uitblonken in hun eigen discipline, maar uiteraard kon er slechts één iemand met de prijs naar huis.

Jef ging voor de klassieke supervrolijkheid, maar kon de jury jammer genoeg niet overtuigen door het gebrek aan olijke achtergrond, toch een gekende vereiste in deze discipline.

Ook een klassieker, ontwikkeld in het Hollywoord van de jaren '30, is het optreden als filmdiva. Jarenlange training maakte Martha hierin een echte kenner - zij geeft overigens op vrijwillige basis workshops aan geïnteresseerde beginnelingen.

Gevierd kampioen Tibor probeerde zijn overwinning van de afgelopen jaren te herhalen, maar was net niet overtuigend genoeg.

Populair dit jaar was het wezenloos staren, waar Astor en Yelani elkaar probeerden te overtreffen. Zij strandden op een gedeelde derde plaats.

Zoals iedereen zich wel nog herinnert van de Olympische Smoelspelen van '86, is het Opvallen Op de Foto in sommige landen nog steeds een groepssport. Dit Belgische team haalde de tweede plaats met het thema 'Angst'.

De grote winnaar bleek voor de nieuwkomer Louic. Hij verbaasde de jury met een volkomen onbevattelijke blik en haalde daarmee moeiteloos goud.

 Proficiat, Louic. We wensen je een goed trainingsjaar en kijken al uit naar de volgende editie!
















Voor hen die ook willen weten wat we écht hebben gedaan:

- we hebben gespeeld op de speeltuin.












- we hebben samen gegeten.















 

- we hebben Ingrid gezien.

 

- we hebben in het water gespeeld.

 

- we hebben in het zand liggen zonnen.

- en we hebben de grootste koeiedrol ter wereld gemaakt.

Sporten is vermoeiend

Vandaag had elke klas van de tweede leefgroep en de derde leefgroep sportdag in Puyenbroeck.
Dat was vermoeiend. Zo vermoeiend dat we hier nu niet veel uitleg gaan bijschrijven.

U zal zich tevreden moeten stellen met foto's.

Als eerste spel kregen we een grote funbal om leuke dingen mee te doen. Zoals processierupsje spelen.

Ondertussen speelde een ander groepje een ganzenbordspel met fitnessoefeningen.

De oudere kinderen mochten boogschieten. Er zijn geen bewijzen meer van, maar een zekere Lander was de beste. Wat anderen ook mogen beweren.

Na de groep van Pascale, mocht ook onze groep het fitnessspel spelen, maar niet voordat we een rondje met hindernissen hadden gelopen.

In de namiddag was er kinderdans. Iedereen mocht vrij ronddansen tot de muziek stopte. Dan moesten we een gekke bek trekken, een fotograaf spelen, een krokodil worden, enzovoort...
















Het was een fijne dag, maar we zijn allemaal moe.
Punt.
Slaapwel.

Gehocus en gepocus

Hoe graag wilden wij niet een filmpje van onze goochelshow op onze blog zetten!

Hoe blij waren wij niet toen wij hoorden dat de mama van Cécile alles had opgenomen!

Hoe gelukkig waren wij niet toen wij het filmpje in handen kregen!

Hoe tevreden zouden wij niet zijn geweest mocht er in onze klas een meester zijn die ook écht iets van internet kent...

Verscheidene pogingen zijn ondernomen:

- downloaden van op Youtube

- link naar Youtube op blog zetten

- rechtstreeks bestand van Youtube op blog zetten

- origineel bestand uploaden

- origineel bestand verkleinen en uploaden

- origineel bestand iets minder verkleinen en uploaden

- uit frustratie een reep chocolade uit de ijskast halen en opeten

- per ongeluk het verkeerde bestand verwijderen

- een beetje wenen

- origineel bestand opnieuw verkleinen op de juiste manier

- ontdekken dat het té verkleinde bestand nu nog méér verkleind is

- uit frustratie hard tegen de muur schoppen

- voet verzorgen

- een beetje wenen

- origineel bestand (het échte originele bestand) opnieuw verkleinen (deze keer niet te veel)

- uploaden

- testen

- feestje vieren

 

Wij zijn tevreden.

Oh ja: de kinderen hebben een goochelboekje geschreven. Je kan het gaan inkijken in de gang, maar shhht... 

De trucs doorvertellen is strafbaar.

Wij zijn Kenners geworden!

Voetbal schijnt een sport te zijn. Om dat ook aan ons te bewijzen, nam Ben ons gisteren mee naar een match van KAA Gent. Iedereen die dat wilde, mocht meegaan.
 




Dus om eens goed te begrijpen wat dat nu precies is, dat voetballen, gingen we met een grote Boomgaard-groep naar de Ghelamco Arena. Met de fiets, want ook dat schijnt sporten te zijn.





Voetbal blijkt ook iets te maken te hebben met indianen, al was het ons niet meteen duidelijk wat.

Blijkbaar is het jarenlange traditie om in het stadion eerst een viertal stoeltjes uit te proberen, alvorens op je eigen stoel te gaan zitten. Waarschijnlijk is dat belangrijk om kennis te maken met het stadion, dus deden we dat maar. Na een tiental minuten van gezellig gaan zitten om dan terug verder te zoeken, kozen we er het juiste plekje uit.

We waren klaar voor de match!

Heel vreemd, zo'n voetbalmatch.

Een tiental mannen in blauw-witte truitjes loopt samen met een tiental mannen met gele truitjes een bal achterna. Elk team heeft ook iemand mee die waarschijnlijk een beetje gepest wordt: die mag niet meelopen en moet extra lelijke kleren aandoen. Die blijft dan alleen aan de goal achter, maar moet toch blijven opletten - Patience spelen of Facebook checken is volledig uit den boze!

Maar die meneer mag de bal wel met zijn handen aanraken, en dat mag de rest dan weer niet.

                                                          

         

Er liep ook een man in een rood truitje rond, maar die kreeg nooit de bal. We weten dus ook niet goed voor welk team hij speelde. Hij mocht alleen maar af en toe eens op zijn fluitje blazen, maar dat leek hij zo erg niet te vinden.

Tot vier keer werd er gescoord. Door de mannen in blauw-wit, en het zag ernaar uit dat we dat wel tof vonden, want er werd elke keer flink geroepen. Jammer dat we nu niet hebben gezien wat er zou gebeuren mocht het andere team scoren. Volgende keer beter.
Ben probeerde ons wijs te maken dat Gent gewonnen had van Lierse, maar sommige kinderen wisten wel beter. Volgens hen was het Gent tegen Syrië. Ons maak je niets wijs, Ben.


Als volleerde voetbalsupporters én sportkenners keerden we na de match voldaan terug naar huis.

Peren en tomaten

Af en toe schoppen wij onze tweedejaars eens uit de klas en verwelkomen we de kinderen van het vierde leerjaar, die dan samen met de jongsten uit onze klas lezen, rekenen, knutselen,... Vanalles eigenlijk.
Nu waren we het niet zo eens over de benaming van dat gedoe. Eigenlijk heet het peer-tutoring en is de jongste de peer, en de oudste de tutor. Maar soms noemen wij de peer de tutee en dat is verwarrend. Vanaf nu dus peren en tomaten, dat is veel duidelijker.

Eergisteren was het opnieuw van dat en kwamen de tomaten lezen met de peren. Als de peren een aantal bladzijden hadden gelezen, moesten ze het verhaal aan hun tomaat vertellen, waarna zowel peer als tomaat het verhaal probeerde te veranderen door er andere personages er in te stoppen, andere dingen te laten gebeuren, enzovoort.
Er kwamen veel grappige verhaaltjes uit, die we allemaal aan elkaar hebben voorgelezen. 

 

Zo werd bijvoorbeeld een verhaal verzonnen over een zekere juf, die veel te dik is en door haar stoel zakt. Of een verhaal over een dinosauriër die onder water zit en zich laat opvissen door een krokodil. Of iets over een jongen die last had van jeuk. Niet in zijn haar, maar aan zijn kont. Toen zijn mama naar luizen zocht, bleek hij last te hebben van katten. 
Dat soort verhalen.








Jammer genoeg waren we zó druk bezig met onze verhalen, dat we vergaten foto's te trekken. En we wilden zo graag een blogbericht...
Geen probleem. Toen we alle verhaaltjes aan elkaar hadden verteld, hadden we nog even tijd om voor de foto te doen alsof we weer aan het werken waren.

Let maar niet op de kinderen van het tweede, die niet goed begrepen wat we nu aan het doen waren.







En let u vooral niet op het soms overdreven aandachtig luisteren in de kring. 

 

Wij zijn wél goede acteurs!