Eenzame sokken

 



Om toch nog eens een blogbericht te maken op het gepaste moment: vandaag zijn we in de namiddag naar het lokaal dienstencentrum De Regenboog gegaan met een hele hoop eenzame sokken.




 



Die sokken hebben we dan per paar samen met de bejaarden versierd, zodat de eenzame sokken niet zo eenzaam meer zouden zijn.



 

 







 

 

Na ons harde werk kregen we een chocomelk of fruitsap, waarna we ons naar school haastten. Het is ons gelukt om net op tijd veel te laat te komen.





Het spreekt voor zich dat elke keer dat wij iets cools doen, dat er dan een cameraploeg aan te pas komt. De Kopergietery was er ook bij om alles te filmen. Vedettes dat wij zijn!

WIN!!! WIN!!! WIN!!!

Wie van de klas is hier verkleed als paashaas?

 

Geef het juiste antwoord en win 
      een reis voor twéé personen naar een bestemming van uw keuze
                                          (waarbij u elk slechts 50 procent van het totale bedrag hoeft te betalen)
 

Om gek van te worden...

Vandaag was het de laatste dag in-te-gra-tie, dus kwamen de kleuters voor een laatste keer kijken hoe het er in de tweede leefgroep aan toegaat.

Op zo'n zonnige dag?
Daar doen wij niet aan mee.

Wij gaan liever op pad, op zoek naar vormen. Vierhoeken, rechthoeken, vierkanten, ruiten, cirkels... We vonden er zóveel dat we op een uur tijd de eerste straat nog niet eens uitraakten.



Wat makkelijk te vinden was, waren CIRKELS.







Eigenlijk is dat simpel. Cirkels zijn gewoon ROND.
Zo eenvoudig is dat.



Even dachten we ook een DRIEHOEK gevonden te hebben, maar als je goed kijkt, zie je dat de zijden niet allemaal recht zijn.



'Het is wel een kwart!', zei Warre.







Daar had hij zó hard gelijk in dat we meteen ook naar een half of 'de helft' zochten.
En die vónden we uiteraard ook. Zo geniaal zijn wij wel.



















DRIEHOEKEN hebben dus DRIE HOEKEN (en drie rechte zijden).







We zochten én vonden ook verschillende soorten VIERhoeken.
En we ontdekten dat die allemaal VIER HOEKEN hebben.

 

A, ja, want dát wisten we nog niet.
 
 

Het werd nog moeilijker.
RECHThoeken bleken vier RECHTE hoeken te hebben.

VierKANTEN waren dan écht niet zo eenvoudig... 
Die hebben niet zomaar vier KANTEN, want dat moeten we ZIJDEN noemen.
Om een vierkant te zijn, moet een vorm dan ook nog eens vier gelijke zijden hebben. 

 


Waarom vierkanten dan niet gewoon 'viergelijkzijden' zijn, weten wij ook niet.

Laat ons maar niet beginnen over RUITEN.

Bedenk daar dan nog eens bij dat RECHTHOEKEN ook altijd VIERHOEKEN zijn, maar VIERKANTEN zijn ook altijd RECHTHOEKEN, waardoor ze ook VIERHOEKEN zijn, terwijl een VIERKANT ook een RUIT kan zijn, maar dat niet altijd is, hoewel een RUIT ook wel altijd een VIERHOEK is en een VIERHOEK ook simpelweg een VIERHOEK kan zijn zonder daarvoor een RECHTHOEK of VIERKANT of RUIT te zijn.

Daar werden we een beetje gek van.

Volledig dolgedraaid keerden we dan maar naar school terug.

Onze afspraak rond pesten versus die van Iona en Helena

Het gebeurt wel eens dat Ketnet een Move Tegen Pesten organiseert, en dan gebeurt het wel eens dat we het dansje met de school instuderen om mee te bewegen tijdens de Move zelf. Ah ja, want ook wij zijn zo'n beetje tegen pesten.

Geen foto's van het dansen zelf, maar alles staat op film. Let vooral op het enthousiasme bij het refrein, want dat is het enige stuk waar we de bewegingen op kenden.

Dit bericht komt een beetje te laat, zegt u?
Misschien, maar ook ná Pasen smaken vijgen best lekker, en daarenboven kunnen we nu - een maand na datum - eens evalueren. Heeft de Move Tegen Pesten veel uitgemaakt?

De bedoeling van de Move is uiteraard om kinderen bewust maken van de gevaren van pesten.
Pesten is flauw, mega-debiel... Duidelijker konden de Ketnet-schrijvers niet zijn.
Is die boodschap nu overgekomen? Wordt er op onze school niet meer gepest?

Op die vraag geven de teksten van Helena en Iona u antwoord.

Gelukkig kunnen ze er alletwee goed mee lachen.

Schrijven! Tekenen! Dansen!

Tijd voor een klein geheimpje.

Elke donderdagochtend heeft de klas van Valeria Zedenleer, Godsdienst of Islam. Elke donderdagochtend is de klas van onze buren leeg tot ongeveer half 11. En elke donderdag breken de wereldvissen (de kinderen van het tweede leerjaar) binnen in dat klaslokaal.

Vertel het niet aan Valeria, maar de mama van Mathis komt die dag met de kinderen 'schrijfdansen'. 
Schrijfdans is een superleuke leermethode voor kleuters en peuters voor het voorbereidend schrijven, maar wij werken natuurlijk met Schrijfdans 2. 
Dat is voor kinderen van 6 of 7 jaar, om de letters en het vormen van de letters te oefenen.

Met muziek, beweging en fantasie gaan de kinderen aan de slag en komen ze uiteindelijk tot een mooi werkje op papier.








Zo hebben ze al vulkanen gemaakt en robots, en zochten ze tekeningen in een wirwar van gebogen, krullende lijnen.

Zoals je wel zal begrijpen, hebben we hier wel wat plaats voor nodig. Net dáárom hebben we de klas van Valeria nodig. Dan hoeven we onze eigen klas niet zo rommelig te maken.

En Valeria zich elke week maar afvragen waarom haar banken verschoven zijn....

Excuses aan de ouders, de kinderen en het internet

Vandaag was ik zomaar wat rond aan het surfen, toen ik in de buurt van Wikipedia plots een vreemde geur opmerkte. Het was niet zo'n sterke geur, maar het was duidelijk: ergens op het internet stonk er iets. Het spreekt voor zich dat ik meteen op zoek ging naar de bron van die kwalijke geur, en hoe dichter ik bij de blog kwam, hoe sterker die geur werd.

Op onze blog aangekomen werd het mij meteen duidelijk waar die vervelende geur vandaan kwam: er stonden nog een paar berichtjes te wachten op publicatie - sommige waren al meer dan een maand oud ! 
Een blog zou van minder beginnen stinken.

Maar goed, ik ben 'in gang geschoten' en begon meteen op te ruimen. Hier en daar met azijn het vuil weggepoetst, wat Febreze gespoten en voor de zekerheid een hele nacht een bakje met brandspiritus op de oudste berichten laten staan. 
En geef toe, de geur is al stukken beter.

Bij deze mijn excuses voor het lange stilzwijgen, en de belofte dat er binnenkort terug nieuwe blogberichten online komen. Morgen overleggen we in de klas wat we online zullen zetten.

Nog meer ditjes en datjes

Op een winderige winterdag kan het wel eens gebeuren dat je de foto's op je GSM herbekijkt. Als dan blijkt dat daar een pak foto's op staan die de weg naar de blog nog niet hebben gevonden, dan ben je wel bereid hen die weg te wijzen.

Het is langs hier, fotootjes !

Hoog tijd dus om nog enkele razend interessante en razend oninteressante weetjes van de afgelopen maand te openbaren.

We beginnen met de heer Anchu, die geheel uit eigen beweging een computer maakte van papier. Het was nog niet klaar, maar Anchu ging thuis verderwerken, dus hebben we geen foto van het eindresultaat.


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 



Toen Ben ons op een ochtend kwam pesten, deed hij het licht uit toen hij terug naar de turnzaal ging. Omdat dat wel eens leuk en spannend leek (en ook omdat wij een beetje lui zijn), hielden we onze praatronde in het donker. Eigenlijk nog best gezellig...


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 


Eigenlijk is het niet zo mooi dit online te zetten, maar het is gewoonweg té grappig.
Voor iedereen die ooit in zijn buurt nog eens een uil 'oehoe' hoort roepen, gelieve dat vermaledijde beest dan terecht te wijzen. Uilen 'mauwen', zo blijkt...


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Met de golfvissen gingen we op een dag eens uitzoeken wat een meter was. Met die meter konden we in de gang dan de afstand meten van één punt naar een ander, terwijl de wereldvissen zielig en alleen in de klas werkten aan spellingsoefeningen.


Toen het eenzame gehuil vanuit de klas ondraaglijk werd, mochten de wereldvissen naar buiten komen en werden de golfvissen in de klas gedumpt. De wereldvissen onderzochten toen hoe ver 50 meter is. Beginnend van de klasdeur kwamen we uit op het podium in de turnzaal.

Heel precies is dat natuurlijk niet, want na 10 meter hebben we de meters gestapt, en dat is natuurlijk iets minder nauwkeurig dan met een meetlat.



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
Iona maakte een vrije tekst over een schat die moest gevonden worden met een schatkaart. 

 


Haar tekening was ook net echt: een schatkaart die verstopt zat in een envelopje.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 





Geen idee waarom hiervan een foto is getrokken. We oefenden onze splitsingen en toen het bij iedereen eigenlijk wel goed ging, werd het wat chaotisch. De liefdesverklaringen zijn overigens pure onzin, mocht u daar aan twijfelen.








---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 


Vorige week had Ben een leuk spelletje verzonnen voor bij het zwemmen.
Eerst moesten we in het klein bad letters opduiken.





 



Dan zwommen we daarmee de lengte van het groot bad om er op het einde woorden mee te maken. De klas die de meeste woorden kon maken, won de Nobelprijs voor de Vrede. Pascale en Valeria weten het niet, maar wij zijn gewonnen, want onze woorden telden dubbel.


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Om af te sluiten: een foto van een vreemde kale man.

Gewoon, zomaar.