Het gebeurt wel eens dat Ketnet een Move Tegen Pesten organiseert, en dan gebeurt het wel eens dat we het dansje met de school instuderen om mee te bewegen tijdens de Move zelf. Ah ja, want ook wij zijn zo'n beetje tegen pesten.
Geen foto's van het dansen zelf, maar alles staat op film. Let vooral op het enthousiasme bij het refrein, want dat is het enige stuk waar we de bewegingen op kenden.
Dit bericht komt een beetje te laat, zegt u?
Misschien, maar ook ná Pasen smaken vijgen best lekker, en daarenboven kunnen we nu - een maand na datum - eens evalueren. Heeft de Move Tegen Pesten veel uitgemaakt?
De bedoeling van de Move is uiteraard om kinderen bewust maken van de gevaren van pesten.
Pesten is flauw, mega-debiel... Duidelijker konden de Ketnet-schrijvers niet zijn.
Is die boodschap nu overgekomen? Wordt er op onze school niet meer gepest?
Op die vraag geven de teksten van Helena en Iona u antwoord.
Gelukkig kunnen ze er alletwee goed mee lachen.
Vandaag was ik zomaar wat rond aan het surfen, toen ik in de buurt van Wikipedia plots een vreemde geur opmerkte. Het was niet zo'n sterke geur, maar het was duidelijk: ergens op het internet stonk er iets. Het spreekt voor zich dat ik meteen op zoek ging naar de bron van die kwalijke geur, en hoe dichter ik bij de blog kwam, hoe sterker die geur werd.
Op onze blog aangekomen werd het mij meteen duidelijk waar die vervelende geur vandaan kwam: er stonden nog een paar berichtjes te wachten op publicatie - sommige waren al meer dan een maand oud !
Een blog zou van minder beginnen stinken.
Maar goed, ik ben 'in gang geschoten' en begon meteen op te ruimen. Hier en daar met azijn het vuil weggepoetst, wat Febreze gespoten en voor de zekerheid een hele nacht een bakje met brandspiritus op de oudste berichten laten staan.
En geef toe, de geur is al stukken beter.
Bij deze mijn excuses voor het lange stilzwijgen, en de belofte dat er binnenkort terug nieuwe blogberichten online komen. Morgen overleggen we in de klas wat we online zullen zetten.
Op een winderige winterdag kan het wel eens gebeuren dat je de foto's op je GSM herbekijkt. Als dan blijkt dat daar een pak foto's op staan die de weg naar de blog nog niet hebben gevonden, dan ben je wel bereid hen die weg te wijzen.
Het is langs hier, fotootjes !
Hoog tijd dus om nog enkele razend interessante en razend oninteressante weetjes van de afgelopen maand te openbaren.
We beginnen met de heer Anchu, die geheel uit eigen beweging een computer maakte van papier. Het was nog niet klaar, maar Anchu ging thuis verderwerken, dus hebben we geen foto van het eindresultaat.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Toen Ben ons op een ochtend kwam pesten, deed hij het licht uit toen hij terug naar de turnzaal ging. Omdat dat wel eens leuk en spannend leek (en ook omdat wij een beetje lui zijn), hielden we onze praatronde in het donker. Eigenlijk nog best gezellig...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Eigenlijk is het niet zo mooi dit online te zetten, maar het is gewoonweg té grappig.
Voor iedereen die ooit in zijn buurt nog eens een uil 'oehoe' hoort roepen, gelieve dat vermaledijde beest dan terecht te wijzen. Uilen 'mauwen', zo blijkt...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Met de golfvissen gingen we op een dag eens uitzoeken wat een meter was. Met die meter konden we in de gang dan de afstand meten van één punt naar een ander, terwijl de wereldvissen zielig en alleen in de klas werkten aan spellingsoefeningen.
Toen het eenzame gehuil vanuit de klas ondraaglijk werd, mochten de wereldvissen naar buiten komen en werden de golfvissen in de klas gedumpt. De wereldvissen onderzochten toen hoe ver 50 meter is. Beginnend van de klasdeur kwamen we uit op het podium in de turnzaal.
Heel precies is dat natuurlijk niet, want na 10 meter hebben we de meters gestapt, en dat is natuurlijk iets minder nauwkeurig dan met een meetlat.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Iona maakte een vrije tekst over een schat die moest gevonden worden met een schatkaart.
Haar tekening was ook net echt: een schatkaart die verstopt zat in een envelopje.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Geen idee waarom hiervan een foto is getrokken. We oefenden onze splitsingen en toen het bij iedereen eigenlijk wel goed ging, werd het wat chaotisch. De liefdesverklaringen zijn overigens pure onzin, mocht u daar aan twijfelen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Vorige week had Ben een leuk spelletje verzonnen voor bij het zwemmen.
Eerst moesten we in het klein bad letters opduiken.
Dan zwommen we daarmee de lengte van het groot bad om er op het einde woorden mee te maken. De klas die de meeste woorden kon maken, won de Nobelprijs voor de Vrede. Pascale en Valeria weten het niet, maar wij zijn gewonnen, want onze woorden telden dubbel.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Om af te sluiten: een foto van een vreemde kale man.
Gewoon, zomaar.
De tweede, derde en vierde leefgroep heeft zo'n vast moment waarop de oudere kinderen de jongere wat helpen met teksten schrijven, projecten uitwerken, rekenen, enzovoort.
Zoiets heet Peer-Tutoring, maar spreken de kinderen uit als 'peer'. Het stuk fruit, dus. Lekker gemakkelijk.
Voor kleuters maken we het op De Boomgaard liever wat moeilijker. De oudste kleuters mogen af en toe eens op bezoek gaan bij de tweede leefgroep, en zoiets noemen we dan Integratie.
In-te-gra-tie.
Wees maar eens zorgeloos kleuter als je zoiets moet proberen uit te spreken.
Gelukkig maken die kleuters zich daar niet al te druk over.
Vandaag waren ze bij ons in de klas, om eens te zien wat we in de tweede leefgroep zoal doen.
"Rekenen, schrijven, lezen, toetsen maken en kloklezen", zo blijkt.
Goed. Dat zullen we dan maar één voor één overlopen.
Vandaag: schrijven.
Smaad, laster en eerroof !!!
Om het rapport een beetje op te smukken mochten de kinderen een tekening maken over het zwemmen met Ben. De kinderen lieten zich goed gaan: er kwamen enkele ware kunstwerkjes uit.
Toen ik de sportrapporten in hun mapje stak, genoot ik volop van de prachtige tekeningen van de kinderen, tot ik die van Helena tegenkwam !
Een mens doet dan zijn best om af te vallen, meer te sporten, minder te eten...
Dan krijg je zo iets !
AAAaaargh !
Om een oud bericht toch nog even te verduidelijken voor buitenstaanders:
(in de hoop dat alle ouders ondertussen hun nieuwjaarsbrief hebben gekregen)
De vreemde poses die de kinderen op de foto's hebben stellen allemaal iets voor.
Cécile is niet in haar eentje aan het dansen, ze versiert een kerstboom.
Nuri geeft niemand de vijf, hij gooit een sneeuwbal.
En Saar zit niet op het toilet, maar op een slee.
Maakt u zich geen zorgen, u was vast niet de enige die fout zat.
Gelukkig nieuwjaar!!!
